Rechtbank Amsterdam 28 oktober 2025 (ECLI:NL:RBAMS:2025:7907)
Waar 120 uur per week werken voor de meesten veel te veel lijkt, dacht een alleenstaande moeder van twee kinderen hier anders over. Zij ging, naast haar fulltime dienstverband, niet één maar zelfs twee extra fulltime dienstverbanden aan. Daarbij verrichtte zij ook nog sporadische werkzaamheden voor een universiteit. Het resultaat? Een ziekmelding van de werkneemster en een schadevergoeding van maar liefst € 73.000.
Feiten
De werkneemster trad in september 2021 in dienst bij haar eerste werkgever voor 40 uur per week. Hiernaast verrichtte zij sporadisch werkzaamheden voor een universiteit, waarvan de directe leidinggevende van werkneemster (volgens werkneemster) ook op de hoogte was. In januari 2022 besloot zij echter nog een arbeidsovereenkomst aan te gaan bij een tweede werkgever voor 40 uur per week en een stageovereenkomst bij een derde werkgever voor 40 uur per week. Dit kwam neer op 120 uur per week. Dat bleek al snel te veel, want in februari 2022 meldde werkneemster zich ziek bij haar eerste werkgever, en in april 2022 meldde zij zich ook ziek bij de tweede en derde werkgever.
Terwijl zij ziek was ontving zij de wettelijke loondoorbetaling bij ziekte van haar eerste werkgever en inkomsten uit een Ziektewetuitkering voor haar dienstverbanden met haar tweede en derde werkgever. Dit alles kwam pas in juni 2024 aan het licht na contact tussen haar eerste werkgever en het UWV in het kader van een WIA-aanvraag. Naar aanleiding hiervan ontstond er een geschil of het doorbetaalde loon van haar eerste werkgever tijdens de ziekte moest worden terugbetaald door werkneemster.
Goed werknemerschap?
Werkneemster heeft aangegeven dat de eerste werkgever op de hoogte was van haar overige dienstverbanden en hiervoor toestemming zou hebben gegeven. De rechter vindt dit echter erg onwaarschijnlijk en oordeelt ook dat de eerste werkgever niet op de hoogte was van de twee fulltime dienstverbanden die werkneemster nog naast haar eerste dienstverband had. Ook het argument van werkneemster dat zij door de corona-lockdown de drie dienstverbanden tegelijkertijd goed aankon vindt de rechter erg onwaarschijnlijk, zeker omdat zij ook nog alleenstaande moeder is van twee kinderen.
De rechter vindt dan ook dat werkneemster in had moeten zien dat ze te kort zou schieten in het vervullen van de werkzaamheden bij alle drie de werkgevers en dat drie fulltime dienstverbanden niet te combineren zijn. Hiermee maakt werkneemster zich schuldig aan ernstige schendingen van het goed werknemerschap. Het recht op vrije arbeidskeuze mag zwaar wegen volgens de rechter, maar heeft wel een begrenzing waar de werkneemster ruim overheen is gegaan.
Schadevergoeding
De eerste werkgever wist niet van de overige dienstverbanden en kon hierdoor ook geen maatregelen nemen, zoals bijvoorbeeld het beperken of stoppen van de doorbetaling van het loon of het stellen van voorwaarden richting werkneemster. Hierdoor heeft de werkgever schade geleden en zal werkneemster dus een schadevergoeding moeten betalen aan haar eerste werkgever. Dit wordt uiteindelijk begroot op de inkomsten die zij heeft ontvangen tijdens haar ziekte uit de andere dienstverbanden en de Ziektewetuitkeringen. Dit komt neer op een bedrag van € 73.000. Werkneemster zal dit dus terug moeten betalen aan haar eerste werkgever.
Conclusie
Hoewel het hier gaat om een extreem geval, komt het vaker voor dat een werknemer nevenactiviteiten heeft. Als werkgever kan het handig zijn om afspraken over nevenwerkzaamheden vast te leggen in een arbeidsovereenkomst, om zo geschillen hierover te voorkomen. Daarnaast is het goed om bij ziekmelding van een werknemer te vragen naar eventuele andere inkomsten, zodat hier een duidelijk beeld van is. Als werknemer is het van belang om transparant te zijn over eventuele nevenactiviteiten, zodat een werkgever hier ook altijd van op de hoogte is.
Wilt u hier hulp bij of heeft u hier vragen over? Neem dan vrijblijvend contact op met één van onze gespecialiseerde advocaten in Heerlen via info@sijbenpartners.nl dan wel via 045 -560 22 00.
Artikel geschreven door: Maurice Sijben